Jantiene Hannessen in hardlooprok!

Start to run

Na een paar jaar les te hebben gegeven op een sportschool werd ik in 2004 door mijn werk gevraagd eens mee te doen aan een hardloopwedstrijdje. De afstand was 5 km. Een flinke afstand vond ik toen.
Ik ging trainen zoals iedereen volgens mij begint; knetterhard van huis om vervolgens half dood weer thuis te `finishen`. In deze periode liep ik uiteraard in mijn aerobic jazz-pant, aerobic shirts en op m`n zwarte aerobic schoenen. Daar voelde ik me in thuis. En dat was `ik`.

Drempels

Helaas vonden lijf en leden die aerobic schoenen niet zo`n goed idee. Het hardlopen vond ik ontzettend leuk dus moest ik er toch aan gaan geloven. Ik kocht een paar van die lelijke witte hardloopschoenen. Brrr.
Het lopen ging steeds beter. Helaas begonnen die wijde pijpen van de jazzpant in de weg te zitten. Soms struikelde ik er zelfs bijna over!! (niet cool). Hm... de volgende drempel. Ik was toe aan zo`n `rare` hardloopbroek. Ik vond ze allemaal even vreselijk, maarja.. het liep wel heerlijk!

In 2007 werd ik geselecteerd om deel te nemen aan het project myNYmarathon. Alle 25 deelnemers gingen met hun astma de marathon van NY lopen. We werden gesponsord en kregen een compleet kledingpakket incl... jawel... het beruchte `vlin-der-broek-je`. Het ding ziet er niet uit, maar het loopt SUPER! Heerlijk dat subtiele gefladder om je benen. Als ik al niet snel ging voelde het wel zo door het broekje!

Hardloopster

Inmiddels leek ik wel een echte hardloopster met m`n witte schoenen (die ik inmiddels prachtig vond), m`n strakke tight (niks mis mee toch?) of vlinderbroekje (staat best pro). De afkeurende blikken van m`n vrouwelijke, niet hardlopende, collega`s negeerde ik maar zoveel mogelijk.

Triathlon

De laatste paar jaar ben ik naast het hardlopen ook gaan fietsen en zwemmen met af en toe een korte triathlon als wedstrijd. Na een onverwachte WK kwalificatie in 2008 in Zwitersland met een mooi WK in Florida op de halve afstand had ik het idee dat er misschien wel meer uit het triathlonnen te halen valt voor mij.
Het jaar 2009 is mijn focus dus 100% triathon op de halve afstand. In een wedstrijd komt dat neer op 3 km zwemmen, 90 km fietsen en 21.1 km hardlopen. Dit betekent elke sport zo`n 3 á 4x per week trainen. Het enige nadeel van de mooie lange zonnige trainingsritten op de fiets is dat je fietsbroek in je benen staat gegraveerd. Geen gezicht icm het korte vlinderbroekje tijdens het hardlopen!

Hoera voor het hardlooprokje!

Na het lezen van de laatste Runnersworld wist ik het zeker. Ik wil een hardlooprokje! Sara van Hardlooprokjes.nl was gelijk heel enthousiast om mij te sponsoren en nu loop ik er, na jaren, eindelijk weer vrouwelijk bij tijdens het hardlopen! Het geeft me hetzelfde vrije en snelle gevoel van het `ouderwetse` vlinder-broekje, maar staat ook nog eens heel leuk! De afdruk van m`n fietsbroek blijft er zelfs onder verborgen ;).

Ik denk dat m`n vrouwelijke collega`s spontaan gaan hardlopen als ze me de volgende keer weer zien vertrekken vanaf kantoor! ;)
Wie weet komen we elkaar eens tegen in een wedstrijd. Want `hardlooprokjes-meisjes` vallen natuurlijk wel op!

Wil je meer over mij weten dan kan je een kijkje nemen op mijn eigen website: www.jantienehannessen.nl of www.3team.nl.

Sportieve groet,
Jantiene Hannessen